De spottende stem van Pijn

Elk jaar dat ik bestond voegde een nieuwe laag toe aan het gebouw van mijn hart. Soms was het gemakkelijker om de gebroken verdiepingen van je jeugd te vergeten hierdoor

Maar het probleem is dat als het fundament fragiel is, het moeilijk zou zijn om te bouwen zonder risico op instorten.bab08b3c574110a2fac9b8e4ee5f87b5

Als we het over Pijn hebben dan blijft het niet opgesloten in zo’n kamer daar beneden. Het kan veranderen in een bende monsters die het gebouw wil overnemen. Een klein monster van pijn in jouw kindertijd die de vrije ruimte heeft kan veranderden in een Godzilla.

Het moeilijkste was dat dit monster in mij, genaamd Pijn, mij weerhield om te genieten van het leven. Ik moest mijn continu focussen op hem, omdat ik bang was niet verborgen kon houden, daardoor leefde ik in angst. Ik kon maar niet omdraaien en focussen zonder dat dit mijn vriendschappen verwoeste. Ik kon niet de toekomst plannen zonder dat hij mij zijn leugens toe fluisterde.

Hij vond het geweldig om zijn neus om de hoek te steken op de meest ongepaste tijden om romantische momenten saboteren en mij laten weten dat ik deze liefde niet waard was.

Vele momenten wanneer ik genoeg had van de vreselijke leugens van dit monster, greep ik de sleutels uit zijn handen en gaf ik hem opdracht om te vertrekken uit mijn hart. Maar elke keer lachte hij mij gewoon uit:

“Wat wil jij zonder mij beginnen, Silvana?”

Zijn stem was gemeen en hij wees naar het gebroken hart dat hij door de jaren heen had vernietigd.

“Ik ben de enige die wil en kan leven in deze zooi. Als ik hier niet zou zijn zou jij in eenzaamheid leven. Zelfs God zou hier nooit binnen willen wandelen. Jezelf proberen te fiksen heeft nooit gewerkt. Wen maar aan mijn aanwezigheid, want jij zal niet veranderen en ik zal nooit vertrekken.”

Pijn leefde al zo lang in mijn hart dat ik zijn stem van mijn stem kon onderscheiden. Wij waren alzo verbonden dat al die rommelige draden zo overweldigend waren. Ik haatte dit monster zo dat ik hem meer in mijn leven wilde hebben, maar ik had niet de kracht om te vechten dus enige optie was overgave en overleven.

Hij gooide zijn arm pakte de sleutels uit mijn hand:

“Maak je geen zorgen, Silvana. Ik zal goed voor je zorgen. Wen aan dit leven, schat, want er is geen medicijn voor mij.”

Zo lang Pijn de sleutels van mijn hart vast hield, was hij de baas daarbinnen.

Het goede nieuws is hoe fragiel de conditie van jouw hart ook is. Iedereen is gemaakt voor een vorm van elektriciteit tijdens onze geboorte. Jij bent gemaakt om verbonden te worden met deze krachtbron, genaamd liefde.

Ondanks dat je gebouw aangesloten is op deze krachtbron, betekent dat niet dat het hele hart dit gebruikt. Ondanks dat het licht beschikbaar is, betekent dit niet dat elke kamer van je hart deze lichtknop gebruikt vooral wanneer pijn betrokken is.

Zijn er plekken in jouw hart waar het licht nog niet schijnt? Zijn er kamers in jouw hart waar de liefde nog niet aangesloten is?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *